actueel

Stavaza Erkenning Psychotherapie

Vanuit onze werkgroep Erkenning Psychotherapie in Vlaanderen kunnen wij jullie dd 11 januari 2017 volgend verslag meegeven.

Zoals de meesten van jullie wel weten is er vanuit een 148 collega’s een juridische procedure opgestart tegen artikel 11 en 12 van de wet op de erkenning van de psychotherapie.

Naar aanleiding van dit verzoek tot nietigingverklaring van de artikels 11 en 12 van de wet van 10 juli 2016 tot “wijziging van de wet van 4 april 2014 tot regeling van de geestelijke gezondheidszorgberoepen (…)”, heeft het Grondwettelijk Hof een uitspraak gedaan die:

  • artikel 11 van de wet van 10 juli 2016 schorst “in zoverre het geen overgangsregeling voorziet voor personen die vóór de inwerkingtreding van die wet de psychotherapeutische praktijk uitoefenden”,
  • de vordering tot schorsing voor het overige verwerpt.

Een uitspraak ten gronde van het Hof over het verzoek tot vernietiging moet nog plaatsvinden.

In afwachting van deze uitspraak ten gronde, stelt het arrest dat “de personen die vóór de inwerkingtreding van de bestreden wet de psychotherapeutische praktijk uitoefenden, zonder aan de vereisten van die wet te voldoen, die praktijk [mogen] voortzetten”.

Inmiddels is er zeer veel gaande in het veld, zowel in Vlaanderen als Wallonië.

Tussen beide landsdelen zijn er ook linken tussen groeperingen, en er wordt nog om meer samenwerking verzocht.

In Vlaanderen zelf wordt verder de publieke opinie bespeeld – in de manier waarop dit gebeurt kunnen wij ons niet altijd vinden.

Voorts zijn er tal van initiatieven die vooral met Community Forming te maken hebben (zie ook onze aanzet op de ontmoetingsavond van 8 dec jl)

Vanuit de Werkgroep Erkenning proberen wij zo veel mogelijk aanwezig te zijn daar waar het onze core business betreft (Erkenning psychotherapie in Vlaanderen).

Ondertussen heeft Opleidingsinstituut IVC een samenwerkingsverband gestart met VIVES Kortrijk (maakt deel uit van associatie KU Leuven).

Deze beloftevolle samenwerking gaat van start op 1 september 2017.

Blijf verder op de hoogte via de website van de VBEGP, vergeet je niet in te schrijven op de nieuwsbrief hiervan (zelfde ww en login als NVAGT)

Namens de werkgroep,

Marianne

Leo, Lief, Frank, Everd, Chris, Gerd

Domme psychotherapeuten en domme patiënten

geplukt van de nieuwswebsite DeWereldMorgen, een bijdrage aan oplossingen en aan het debat van doctor in de psychologie Lieve Billiet, een must read voor ieder die de materie volgt:

Een wettelijke regeling van de geestelijke gezondheidszorgberoepen was dringend nodig gelet op de exponentiële toename van psychische problemen lezen we in de memorie van toelichting van de wet, want depressies en burnouts swingen de pan uit en de daarmee gepaard gaande langdurige arbeidsongeschiktheid vormt een steeds hogere economische belasting. Zo kan het niet verder! Kan best zijn… Alleen dreigt met de huidige wettelijke regulering de remedie erger te worden dan de kwaal.

woensdag 28 december 2016

Het zal intussen niemand meer verwonderen. Geen nieuws groot of klein in verband met de wettelijke regeling van de geestelijke gezondheidszorgberoepen of Koen Lowet verschijnt in de pers. Nu dus ook weer naar aanleiding van het arrest van het Grondwettelijk Hof dat een artikel uit de wet tot regeling van de geestelijke gezondheidszorgberoepen van Minister Maggie De Block opschort (De Standaard, 23 december 2016). Het artikel in kwestie bepaalt dat psychotherapeuten zonder gezondheidszorgdiploma die reeds aan de slag waren voor 1 september 2016 na het in voege treden van de wet nog slechts onder supervisie mogen verder werken. Dergelijke bepaling die bestaande praktijken van de ene dag op de andere onwettig maakt in plaats van overgangsmaatregelen te voorzien, is nu opgeschort.

En wat haast Koen Lowet zich nu op te merken naar aanleiding van dat arrest? Heel eenvoudig gesteld: die psychotherapeuten zijn dom. “Ze schieten in hun eigen voet”. Nee sterker, ze zijn oerdom, want “ze schieten (weer maar eens) in hun eigen voet”. Het resultaat van hun manoeuvre zal immers zijn dat ze niet zullen kunnen meegenomen worden in een financiering als die er later zou komen. Of wat Lowet beweert, klopt, is nog maar de vraag1, maar het is niet die vraag die ons hier nu interesseert.

Die financiering, daarover gaat het ook weer in het artikel “Jongeren aan de pillen, bij gebrek aan alternatieven”. (De Standaard 27 december 2016) Straks wordt psychotherapie eindelijk financieel haalbaar voor iedereen, het is één van de mantra’s van de promotors van de wet. Maar het is vooral ook één van de formules waarmee het publiek zand in de ogen gestrooid wordt. Wie het rapport van het KCE leest over hoe die financiering er dan wel zou uitzien, beseft dat de keerzijde van dat ‘geschenk’ niet min is. Die keerzijde is het format waar elke psychotherapeutische praktijk in geduwd zal worden. Voorwaar een erg hoge prijs die betaald zal moeten worden voor (bijna) gratis psychotherapie … niet in het minst ook door de patiënt.

Ach, er wordt natuurlijk wel lippendienst bewezen aan de ‘therapeutische vrijheid’ van elke geestelijke gezondheidszorgwerker, er wordt natuurlijk wel herhaald dat de Hoge Gezondheidsraad in haar advies 7855 de werkzaamheid van vier psychotherapeutische oriëntaties erkende, … Feit is intussen dat het voorgestelde format zelf zo fundamenteel ingaat tegen alles wat in praktijken die het spreken een centrale plaats geven essentieel is, dat het die in feite onmogelijk maakt: zo is daar bijvoorbeeld het gegeven dat diagnose en ‘behandeling’ zo verweven zijn dat ze niet zomaar ‘in de tijd’ op te splitsen zijn, alsof van het tweede pas werk kan gemaakt worden, eens het eerste achter de rug is. Een behandeling waarin ‘gesproken’ wordt, is een behandeling die niet volgt op een reeds gestelde diagnose, maar die in essentie zoekt hoe het particuliere lijden van die bepaalde patiënt zich laat definiëren, preciseren, benoemen. Dat werk van precisering, van benoeming, van ‘diagnose’ zo men wil, is de behandeling. Verder ook het gegeven dat therapeuten niet louter dragers van kennis en verschillende graden van expertise zijn, maar ook overdrachtelijk geïnvesteerd worden en als dusdanig onderweg niet zomaar inwisselbaar. Of nog het gegeven dat psychische problemen zelden (alleen maar) zijn wat ze lijken en nooit simpel. En zo kunnen we nog wel even doorgaan…

De meeste problemen zijn eenvoudig en snel te behandelen, hoort men nochtans vanuit een bepaalde hoek telkens weer herhaald. Als de patiënt meewerkt ten minste. Tja. Sinds wanneer zouden we van een patiënt kunnen verwachten dat hij meewerkt? En waaraan eigenlijk? Psychische problemen hangen samen met de menselijke conditie en zijn niet te behandelen met eenvoudige recepten en veel goede wil. Freuds onverdroten arbeid leverde ons een magistrale inkijk in de complexiteit van de menselijke psyche op en leverde ons noties als de ‘weerstand’, de ‘therapeutisch negatieve reactie’, de ‘doodsdrift’, de ‘negatieve overdracht’. We danken die noties aan het feit dat Freud het mislukken van een therapie nooit zomaar toeschreef aan slechte wil of domheid van een patiënt, maar zich afvroeg wat hij over het hoofd had gezien of waarin zijn theorie tekortschoot telkens de therapie niet de verhoopte resultaten opleverde of een patiënt hem de bons gaf. Eigenlijk telkens een patiënt zich gedroeg precies zoals die domme psychotherapeuten die niet willen luisteren naar iemand die het beter weet en zichzelf daardoor schade berokkenen.

Misschien zijn die psychotherapeuten dus helemaal niet dom, evenmin als Freuds patiënten dat waren. Ze lijken dat alleen voor wie mordicus vasthoudt aan zijn eigen kader, voor wie zijn eigen blinde vlekken weigert in vraag te stellen. Koen Lowet stelt dat de psychotherapeuten die zichzelf buiten de wet De Block plaatsen, de formidabele voordelen van die wet die een gigantische sprong voorwaarts is, meteen ook zullen mislopen. Maar als die wet werkelijk zo formidabel is, waarom stemt die zoveel van mijn collega’s psychologen en psychotherapeuten, die wél een gezondheidszorgdiploma hebben, die klinische psycholoog zijn én een specialisatie psychotherapie achter de rug hebben, die in aanmerking zullen komen bij die financiering, en die van al die andere voordelen van de wet zullen kunnen genieten, dan zo ongelukkig? Waarom baart die hen zo’n grote zorgen? Waarom is er zo’n massaal protest tegen? Want dat is er inderdaad.

Een wettelijke regeling van de geestelijke gezondheidszorgberoepen was dringend nodig gelet op de exponentiële toename van psychische problemen lezen we in de memorie van toelichting van de wet, want depressies en burnouts swingen de pan uit en de daarmee gepaard gaande langdurige arbeidsongeschiktheid vormt een steeds hogere economische belasting. Zo kan het niet verder! Kan best zijn… Alleen dreigt met de huidige wettelijke regulering de remedie erger te worden dan de kwaal. Wie weet kondigt een persbericht straks aan dat depressie en burnout epidemische vormen aanneemt bij psychologen en psychotherapeuten, ja dat wel sprake lijkt van een heuse beroepsziekte? Of zullen ze eerder last krijgen van bored out als hun werk zo gestandaardiseerd en geprotocolleerd raakt dat het verlangen buiten spel gezet wordt?

We hebben geen nood aan volgzame patiënten maar aan patiënten die ons iets leren, die ons verplichten onze grenzen te verleggen, die ons verplichten de behandeling telkens weer her uit te vinden.

Lieve Billiet is doctor in de klinische psychologie, ze werkt in een psychiatrisch ziekenhuis en in privépraktijk.

1Zie het antwoord van Meester Letellier op de uitspraken van Koen Lowet naar aanleiding van het arrest van het Grondwettelijk Hof : http://www.alter-psy.org/Reponse-de-Me-Letellier-au-communique-de-presse-de-la-FBP.html

Stand van Zaken Erkenning Psychotherapie

Graag brengen we jullie op de hoogte van de meest recente ontwikkelingen in de wetgeving op de Erkenning van de Psychotherapie. Hieronder in een notendop de ontwikkelingen. Wie graag grondiger leest vindt in dit bericht alle belangrijke linken.

Op 29 juli 2016 is de Nieuwe Wet op de Erkenning van de Psychotherapie verschenen in het staatsblad, voor niet-juristen een hele kluif. De Wet werd eerder in de Kamer besproken op 29 juni 2016 en goedgekeurd op 30 juni 2016. Het kamerdebat duurde zowat 3 uur en kan je als agendapunt 5 nalezen via Bespreking Kamer vanaf pagina 72 of 78 (afhankelijk van je reader).

Alle eerdere versies en amendementen van het wetsontwerp zijn op de website van de Kamer terug te vinden (DOC 1848).

Interessant is het persbericht vanuit het kabinet de Block op 29 juni 2016, dat je kan nalezen via Persbericht De Block

Als je door klikt op http://www.health.belgium.be/nl/gezondheid/zorgberoepen/geestelijke-gezondheidszorgberoepen krijg je een duidelijk overzicht over de overgangsmaatregelen voor studerende/afgestudeerde psychotherapeuten.

De wet treedt in voege op 1 september 2016. Er zijn nog geen uitvoeringsbesluiten (gepubliceerd), waar meer specifieke verheldering zal gegeven worden op tal van FAQ. Op dit moment moet de Federale Raad nog samengesteld worden die hierover advies zou moeten verstrekken.

Belangrijk is tevens te vermelden dat er -vooral vanuit Waalse kant- onderzocht wordt hoe de wet nog kan aangevochten worden…

De meeste vragen die ons gesteld worden gaan over de het niet-autonoom beoefenen van de psychotherapie, zijnde ‘het uitoefenen van de psychotherapie onder supervisie van een autonoom beoefenaar van de psychotherapie in interdisciplinair verband met regelmatige intervisie’.

Uiteraard is er nog geen lijst opgesteld van beroepsbeoefenaars onder wiens toezicht zal kunnen gewerkt worden, gezien deze eerst zelf zullen moeten erkend worden. De erkenningen zelf hoopt men op 1 september 2018 rond te krijgen.

Ook moet nog duidelijk worden welke de verantwoordelijkheid zal zijn voor de beroepsbeoefenaars die psychotherapeuten onder hun toezicht zullen laten werken.

We kunnen alvast meegeven dat in de geest en de letter van de wet men aanstuurt op interdisciplinaire samenwerking. Er is evenwel nog niet vastgesteld dat dit onder één dak zou moeten gebeuren. 

We houden jullie op de hoogte indien er meer specifieke helderheid komt via de te verwachten KB’s.

Met hartelijke groet,

Marianne De Wulf
Leo van Hove

Er is schaduw en er is licht

Beste collega’s en vrienden,

Nog steeds diep geraakt door de aanslagen van 22 maart, nu 2 maanden geleden, ging ik gisteren de fototentoonstelling bekijken van Johan Van Steen. Johan kwam om bij de aanslag op de metro op 22 maart. Johan is de man van Kristin Verellen, een collega  gestalttherapeute, in mijn ogen een prachtige en inspirerende vrouw. Door dit grote verlies van haar levensgezel en partner, kwam de gruwel van de aanslagen extra binnen in mijn leefwereld. Johan was amateur-fotograaf en gefascineerd door licht en schaduw, door de achterzijde van de dingen, door hoe licht en duisternis samen telkens een geheel vormen van voor- en achtergrond.

©Johan Van Steen

©Johan Van Steen

Er is schaduw en er is licht.

“We hebben de keuze. Of we stappen in de neerwaartse spiraal van geweld die geweld oproept. Of in de opwaartse spiraal van geweld die liefde ontketent. Liefde die alles overstijgt”. Kristin Verellen.

Kristin sprak ook op de herdenkingsplechtigheid

Het is kort dag, maar ik raad jullie aan de moeite te nemen om jullie blik over zijn beelden te laten gaan (nog tot 1 juni in de inkomhal van FOD Mobiliteit en Vervoer waar hij werkzaam was, nabij Noord-station Brussel).

Twee maanden geleden, toen het nieuws onder mijn vel kroop, ontstond er in contact met Martine Van Obbergen het idee om een lijst aan te leggen van gestalttherapeuten die bereid zijn een steentje bij te dragen in het voorzien van therapeutische begeleiding voor iedereen die door deze vreselijke gebeurtenis getekend of gekwetst werd, mensen verloor of ervan getuige was. We verwachten dat er nog meerdere mensen om ondersteuning zullen vragen, ook enige tijd na datum.

Mochten u via uw praktijk of via persoonlijke weg vragen krijgen waarbij een snel en afgestemd therapeutisch antwoord aangewezen is, dan kan u contact opnemen (graag via mayavanzelst@yahoo.com) en verwijzen wij gericht door naar de dichtstbijzijnde psychotherapeut met ervaring in het werken met trauma (gestalt/emdr). Zo maken we mogelijks een klein verschil, door aanwezig te zijn, niet weg te kijken, de wereld zoals hij zich aan ons toont in de ogen te kijken en van betekenis te zijn.

“If we don’t feel and express what we can perceive at the contact boundary, we protect ourselves through the desensitization and anaesthesia: a kind of disconnection and reduction of presence that is our way to contribute to the terroristic field”. (Gianni Francesetti, Newsletter EAGT, December 2015, regarding the attacks in Paris).

Gianni Francesetti’s woorden indachtig, willen we op deze manier onze blik op verbinding en schoonheid richten en een tegenwicht bieden door te voelen wat zoiets met ons doet, als mens en als therapeut. Gewoon verder doen zonder een verschil te voelen en te maken, zou onrecht doen aan diegenen die hierbij gekwetst werden of het leven lieten.

Met dank aan alle leden die zich kandidaat hebben gesteld en hun ondersteuning betuigden, met dank aan Ivana Vidakovic & Guus Klaren van de HR&SR committee van de EAGT voor de onmiddelijke support bij dit initiatief.

Met onze oprechte deelneming en steun voor iedereen die door dit gebeuren geraakt werd en verlies leed.

M&M KrakauMaya van Zelst & Martine Van Obbergen

Raad van Bestuur VBEGP/NVAGT

verslag ontmoetingsavond 26 april

Ontmoetingsavond ‘Passie delen’: Gestalt en zenboeddhisme – een impressie

Wat heeft meditatie met hét-functioneren te maken?  Waarin verschilt empathie van compassie? Hoe omgaan met de vandaag – in het Westen – aanwezige angst om een “appel met vlekjes” te zijn? 

Vaardig en gedreven brengt Tom Hannes, zenboeddhist én gestalttherapeut i.o. (en ook theatermaker en performer), zijn visie op de raakpunten (én verschillen) tussen gestalt en boeddhisme. De gelijkenissen tussen de gestalt contactcyclus en de boeddhistische versie ervan, lijken twee – al dan niet onafhankelijke – wegen naar eenzelfde wijsheid.  Dat is een hoopvolle boodschap.

Tegelijk waarschuwt hij om té ver te gaan in het zoeken naar allerlei overeenkomsten.  Het risico op loutere projectie wordt dan reëel. Als theatermaker brengt Tom zijn – nochtans moeilijk in woorden uit te drukken – analyse helder en met veel betrokkenheid.  Hij laat ruimte voor vragen en bedenkingen van een aandachtig én kritisch publiek (ca. 40 personen). 

Focust boeddhisme meer op de individuele ervaring, dan op uitwisseling in contact, als een relationeel veldgebeuren? Heeft het vaderschap zijn kijk op het boeddhisme veranderd? Voelbaar is hoe hij elke vraag laat binnenkomen. Elk antwoord is een omzichtige verwoording van zijn kijk-in-wording.

En tegelijk een uitnodiging aan hem (en ons) om verder na te denken en te ervaren. Voldoende voer voor fijne gesprekken achteraf in het Ecohuis-café.  

(Dirk Diddens, 28-04-2016)

Ontmoetingsavond 26 april 2016

Passie delen: Gestalt en zenboeddhisme

Gastspreker is Tom Hannes. Hij studeerde enkele jaren gestalttherapie bij Multi-di-Mens en werkt als therapeut, trainer en coach. Hij is ook theatermaker en performer. Sinds 1996 beoefent Tom het boeddhisme intensief. Hij schreef o.a. ‘Zen of het konijn in ons brein’ en ‘De Boeddha van de badkamer’. In 2014 richtte hij Bodaishin op, een experimenteel centrum voor hedendaags boeddhisme in Antwerpen.

“Toegegeven, toen ik aan de Gestalttherapie-opleiding begon, deed ik dat deels omdat ik dacht dat Gestalt en zenboeddhisme een nauw verband hadden. Ik was zenmonnik in de tijd en hoopte mijn achtergrond te kunnen inzetten als therapeut. De reactie van de opleider die me inschreef was ontnuchterend: ‘Niet echt. ’t is meer een joods ding.’ Later heb ik de opleider leren appreciëren als een compulsief tegenspreker, maar hij had een punt. Perls mag dan wel eventjes iets met meditatie hebben gehad, maar een pak minder dan wat vandaag een gemiddelde deelnemer aan een korte mindfulnesscursus binnenkrijgt. Toch is er een link tussen de Gestalt awareness en het boeddhistische sati. Er is ook een verrassende overeenkomst in de Gestalt contactcyclus en de boeddhistische fenomenologie van onze reactie op wat ons overkomt (de zogenaamde vijf skandha’s). Die is op haar beurt verbonden met vijf soorten van polariteiten van ‘ontwaakte’ awareness en neurotische awareness. Stof genoeg om een boom op te zetten over een Gestalt/boeddhistische visie op contact, het menselijke leed en de onhandigheid waarmee we daar vaak op reageren.” (Tom Hannes)

Waar?
Ecohuis, polyvalente zaal 2e verdiep
Turnhoutsebaan 139, Antwerpen-Borgerhout
15 min lopen vanaf het centraal station

Dinsdag 26 april 2016
Aanvang: 19.30 uur
Om 19.00 uur staat de koffie klaar

Zie de flyer voor meer info en inschrijvingsmodaliteiten

Uitn Ontmoetingsavond

UPDATE werkgroep erkenning 16-12-2015

Graag geven we jullie bij het einde van dit jaar een stand van zaken mbt de wettelijke erkenning van de psychotherapie in Vlaanderen.

Wij zijn met onze werkgroep erg actief geweest in het verzamelen van informatie, maar ook met het informeren van de kabinetten, verschillende politieke partijen en andere belangengroepen, oa de BFP (Belgische Federatie van Psychologen), de VVCEPC (Beroepsvereniging Cliënt-centered therapie) en in de Koepel (die het veld van psychotherapie vertegenwoordigt bij de minister)

Het wetsvoorstel van de minister is goedgekeurd door de IKW (Interkabinettenwerkgroep), maar is omwille van andere prioriteiten nog niet in de ministerraad gekomen.

Men houdt de inhoud nog erg discreet. Algemeen wordt verwacht dat de minister voet bij stuk houdt en in de toekomst alleen nog masters in de klinische psychologie, klinische orthopedagogie en artsen zal toelaten om psychotherapie te geven.

De minister moet nog de overgangsmaatregelen uitwerken, die volgens de kabinetsmedewerker voldoende ruim en flexibel zullen zijn, omdat er geen broodroof mag gepleegd worden door de nieuwe wet. 

Men zou toch 1 september 2016 willen handhaven om deze overgangsmaatregelen uit te werken.

Na goedkeuring door het federaal parlement, is het aan de gewesten om de erkenningscommissie(s) op te richten voor elk individueel dossier en voor de instituten.

Wij volgen uiteraard de evolutie strikt op, en blijven ons constructief en in dialoog opstellen naar de verschillende partners.

Zodra wij meer nieuws hebben, houden we jullie via dezelfde weg op de hoogte.

Op 1 maart is er ALV van de VBEGP in Sint-Niklaas. Daar zal door de werkgroep erkenning toelichting gegeven worden vanuit de informatie die we op dat moment zullen hebben.

Lief Konings, voorzitter werkgroep wettelijke erkenning psychotherapie in Vlaanderen
Marianne De Wulf, coördinator GTO  IVC

21 december 2015

Wij hebben stenen verlegd

10 november 2015  … een hele voormiddag in Brussel,  het  Federaal Parlement…. Maggie De Block kreeg het zwaar te verduren van de commissieleden… jammer dat je als publiek niet mag reageren/applaudisseren…

We werden bovendien zodanig gescand dat we zelfs onze uitgeprinte petitie niet konden afgeven!

De zitting begon met de reeds aangekondigde/gevreesde herschrijving van de wet Muylle door het kabinet De Block. De uitleg en de power point van de minister was kaal en hard:

Alleen klinisch psychologen en klinisch orthopedagogen zouden toegang krijgen als vooropleiding voor psychotherapie, en dat binnen KB 78 (de gezondheidsberoepen).
De Federale raad, die ook herschreven werd tot één enkele raad,  zou naast artsen ook alleen maar bestaan uit mensen met voorgenoemde diploma’s. En precies zij zouden dan ook advies moeten geven aan de minister inzake psychotherapie.
Over bachelors geen woord.

En, zoals polen elkaar oproepen:  deze verenging maakte dat het uiteindelijk de komende twee uren over niets anders ging dan over de bachelors!

Verschillende parlementsleden, met Laurette Onkelinx voorop, interpelleerden de minister over haar snelheid om haar wet  te laten doorvoeren, het mogelijks onvoldoende contact te hebben gehad met het werkveld, door het niet mee betrekken van de bachelors het therapeutisch landschap te verarmen en te verschralen…

Verschillende parlementsleden, met een heldere en goed beslagen Nathalie Muylle in de voorhoede, uitten hun bezorgdheid over de beloofde overgangsmaatregelen voor de reeds afgestudeerde bachelors/psychotherapeuten (die vaak over veel grotere competenties beschikken, en ook vaak meer opleiding hebben gevolgd), maar ook voor de toekomstige bachelors, hun toegang tot het volgen van een psychotherapeutische opleiding en de uiteindelijke erkenning als psychotherapeut.

Minister De Block werd in haar woord en weerwoord door niemand gesteund, zelfs niet door eigen partijleden. Uiteindelijk leek zij toch een kwartslag te draaien. Naast haar duidelijke stellingname dat ze het hele veld van de psychotherapie onder KB 78 wil,  bleek zij uiteindelijk ook bereid om daar zowel andere masters als ook bachelors te zullen in toelaten.

Wat wij vooral onthouden: de wet is er nog niet en het is goed om door te gaan met onze positionering!

Niet alleen zijn we erg fier met het artikel in de Standaard van deze morgen, waar Lief Konings als voorzitter van de Werkgroep erkenning en bestuurslid van de VBEGP Gestalt in de actualiteit kreeg, maar bovendien hebben wij het debat van deze ochtend duidelijk beïnvloed: Op een bepaald moment is onze petitie –onze positieve stellingname- bijna zo goed als  letterlijk aangehaald en politiek ondersteund.

Sinds deze morgen komen door onze netwerkende voorzitter en andere leden, vragen tot samenwerking binnen. Wij hebben voor het interkabinettenoverleg dat maandag 16 november plaatsvindt, nog een lijst aan taken en afspraken. De mailings razen rond.

Onze energie blijft hoog, want wij hebben het gevoel dat we stenen aan het verleggen zijn.

Wij willen aan iedereen vragen om de petitie te blijven doorsturen en tot ondertekening te verzoeken. Op dit moment gaan we naar 3700 !!

Wij zullen ze vrijdagnamiddag en maandagochtend nog opnieuw aanbieden.

Met oprechte dank aan iedereen die op zijn/haar manier onze werking in deze beslissende dagen ondersteunt!

Wordt vervolgd…

Voor verslag,

Marianne De Wulf, voor de werkgroep Erkenning Psychotherapie in Vlaanderen

OPROEP ondertekening petitie

Vanuit de  VBEGP vzw hebben we een standpunt geformuleerd omtrent een volwaardige wettelijke erkenning voor psychotherapeuten.

Wij sturen graag deze positieve stellingname rond.

Wij vragen vriendelijk en enthousiast de petitie omtrent de erkenning van psychotherapie te ondersteunen, zodat we in de pers en naar de minister de spreekbuis zijn voor een groot aantal professionals  en beroepsverenigingen en hopelijk een verschil kunnen maken.

UPDATE werkgroep erkenning 21 okt 15

Op het NVAGT congres van 16-18 oktober jl. is onder massale Vlaamse belangstelling geluisterd naar de het verslag van de werkgroep Erkenning Psychotherapie door Lief Konings, voorzitter van de werkgroep. 


IMG_7633Lief legde in duidelijke bewoordingen uit wat de recente evoluties zijn in het veld –zie eerdere berichtgeving over het herschrijven van de wet door het kabinet van Minister De Block- en hoe wij als werkgroep hierop kunnen reageren.

Er circuleren verschillende petities en het is belangrijk om hierin een gemeenschappelijk standpunt in te nemen, lees daarom de berichten die via de Gestaltflash zullen toekomen. Kijk ook regelmatig naar de berichten op de VBEGP website.

Heel fijn was dat na deze uiteenzetting meteen mensen kwamen die zichzelf en hun netwerk willen ten dienste stellen van het blijven ijveren voor erkenning van de gestalttherapie. Hartverwarmend!

Ondertussen hebben zowel de werkgroep als de afzonderlijke leden niet stilgezeten. Het is een ware oefening in afstemming van wat wij te verdedigen hebben op wat momenteel gaande is in het kabinet, en wat tot nog toe voor iedereen erg onduidelijk is.

  • Wij willen zowel de gestalttherapie in de erkenning, als -naast de masters- ook de bachelors erkend zien.
  • Er zijn gesprekken aan de gang met onze collega’s van de VVCEPC als met andere beroepsverenigingen.

Op 10 november is er in het federaal parlement een eerste uiteenzetting door Maggie De Block over de aanpassing van de wet. We hopen van daaruit helderheid te krijgen over wat ons te doen staat om onze belangen behartigd te krijgen.

Wordt vervolgd.

Verslag Marianne De Wulf, 22 okt. 15